اتحاد یا انتقاد


حالا که بحث اتحاد مطرح شد به بحث مشابهی‌ که در سال گذشته معمولاً بین طرفداران جنبش مطرح بوده می‌‌پردازم: بحث <<اتحاد یا انتقاد>>
در سالی‌ که گذشت نمایندگان نمادین جنبش (موسوی، کروبی، رهنورد، و غیره) در بیانیه‌ها و اظهارات خود، گاهی به خاطر مطرح کردن یا مطرح نکردن برخی‌ مواضع مورد انتقاد اقشار مختلف جنبش قرار گرفتند. نتیجتاً این سوال ایجاد میشود که آیا انتقاد به همبستگی‌ در جنبش لطمه وارد نمی‌‌کند؟ برخی‌ معتقدند که می‌بایست به کف مطالبات اکتفا کرد و همراه با <<جنبش>> به مسیر حرکت ادامه داد. از طرفی‌ برخی‌ معتقدند که اگر این انتقادات مطرح نشود بخشی از مطالبات مدنی کمرنگ تر و نهیاتا فراموش خواهد شد.
 وقتی‌ موسوی برای اولین بر در بیانیهٔ خود مطالبات جنبش را مطرح کرد، موجی از بیانیه‌های اقشار مختلف سرازیر شد که ضمن انتقاد از نقص بیانیه به طرح مطالبات خود پرداختند.همینطور در واکنش به انتشار <<منشور سبز>> موسوی، که با هدف سازماندهی حرکت جنبش طراحی شده بود، سیلی از انتقاد  به سمت وی سرازیر شد.
حال سوال این است: آیا انتقاد به سخنگویان جنبش گنجایش جنبش را برای پیوستن اقشار مختلف تقویت کرده و به جنبش قوت می‌بخشد، یا منجر به اختلاف‌های درونی‌ و نهایتا ضعف جنبش خواهد شد؟
مطلب را به بالاترین بفرستید:
Advertisements
این نوشته در چون و چرا ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

1 پاسخ برای اتحاد یا انتقاد

  1. mim alef :گفت

    طبیعتأ هر انسان نرمالی‌ اگر انتقادی می‌کند میبایستی هدفش اصلاح یک برداشت که به نظرش نادرست است باشد.اگر غیر از این باشد منتقد به یک نوعی ناخوش است .شماری از دوستان که از شخصی‌ مثل آقای موسوی یا سایر همفکرانش به خاطر کارهائی آن زمانشان انتقاد میکنند،باید توجه داشته باشند که ایشان در آن زمان در چه سطحی (از نظر اندیشه)بوده‌ست .مگر غیر از اینست که ایشان هم مثل همه ما جوانی با آرمانها و اندیشه‌های انقلابی‌ بوده ؟مگر ما مثلا چپ و ضدّ شاه در همان زمان گلو پاره نمی‌کردیم که امیران ارتشی اعدام بایند گردند؟مگر رژیم رو متهم به چشم پوشی از اعدام سریع ساواکیها نمی‌کردیم؟بهتر نیست که کمی‌ انصاف داشته باشیم و آن روزها رو دوباره به خاطر بیاوریم که آوار انقلاب و کینه چگونه همه ایران رو درنوردیده و مدفون کرده بود.اگر ما منتقدین این زمان همان همسن و سالهای موسوی هستیم انصاف داشته باشیم و خود را به یاد بیاوریم و اگر فرزندمان مدعیست برایش از تاریخ بگوییم و ذهنش را روشن کنیم.کلاه خود را قاضی کنیم مگر چند بار دیگر باید همان اشتباه تاریخی‌ را تکرار کنیم.کند ذهنی‌ و فراموشی تاریخی‌ را چاره کنیم نه‌ اینکه نقش مثبت و سرنوشت ساز یک حرکت اصیل را که خرد جمعی‌ ایران و ایرانی‌ هوادارش هستند و برایش جان میدهند نادیده بگیریم و ناخواسته آب به آسیاب ارتجاع و دشمنان مردم بریزیم. میم. الف

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s